و از آثار خير آن منبع احسان است مسجد جامع كه در جوار منزل ايشان واقع شده . 3 - ذكر شيخ مير غورمانى « 1 » : از اولاد شيخ ركن‌الدين « 2 » علاؤالدولة سمنانى بوده ، و همشيرهء شيخ عبدالوهاب پورانى در حبالهء نكاح شيخ انتظام داشته . بغايت خوش طبع و لطيفه‌گو بود ، و در علم موسيقى وقوف تمام داشته . در اوائل حكومت سلطان محمود خان از تهته به بهكر آمده . دو سال گذرانيده داعيهء سفر هند نمود ، و در اواخر ( b 1878 . f ) سنه ثمانين ( و تسعمايه ) در بلاد هند درگذشت . 4 - ذكر مولانا عبداللّه مفتى : ملتانى الاصل بود ، و بعد از واقعهء ملتان به بهكر آمده ، بافادهء علوم دينى و معارف يقينى اشتغال مىفرمود . و فىالواقع مولانا در علوم عقليه تبحرى تمام داشته . و حدّت طبع و دقت ذهن مولانا بغايت بلند بود . و جاذبهء شوق بحسن صورت و شورش درون مىداشته . همواره در مزارات عزيزان به زيارت مىرسيد . و در سنه سبعين و تسعمايه باجل طبيعى درگذشت . 5 - ذكر قاضى داود : فتح‌پورى الاصل بود كه از مضافات سيوى است . و در اوائل حكومت سلطان محمود خان بلوازم منصب قضاء بلدهء بهكر متقلد « 3 » گشته به فيصل قضاياى شرعيه اقدام مىنمود . فى الواقع مومى اليه مستثنى عصر خود بود ، و نهايت ديانت و امانت و پرهيزگارى و درويشى داشته ، و ميل و مداهنه ازو ظاهر نه شده ، و كمال تشرع و تورع را كار فرموده . و در شوال سنه احدى و ثمانين و تسعمايه در ميدان بهكر « 4 » سجل حياتش بخاتم ممات مختوم گشت . 7 - ذكر مير محمود پورانى : از سادات رفيع الدرجات ( a 179 . f ) بوده . و در اوائل حال از راه هرمز به تهته رسيده صبيهء عفيفهء شيخ

--> ( 1 ) ح ف : عومانى ( 2 ) ف : نور الدين ( 3 ) ف : مقرر ؛ ح : مقلد ( 4 ) ف : باجل طبيعى در ميان بهكر